Het Kinderpardon

Pels RijckenKennedy van der LaanYoung Talent GroupJPR Advocaten

Het Kinderpardon: Een zegeviering voor de humaniteit?

Door Ruben Loevendie

Lili en Howick; twee namen die inmiddels algemeen bekend zijn geraakt onder het Nederlandse volk. Twee Armeense tieners die jarenlang in onzekerheid hebben geleefd - van het uitzetten van hun moeder tot de eeuwige strijd om in Nederland te kunnen blijven. Kortom, deze tieners hebben al heel wat meegemaakt. En toen kwam de dag, de dag dat zij uit Nederland zouden worden gezet. Een dag die voor heel veel oproer in de media heeft gezorgd. Op 8 september 2018 hoorden Lili en Howick dat zij definitief het land moesten verlaten. Toch was dat niet helemaal het geval. Mark Harbers, staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, maakt de keuze Lili en Howick toch in Nederland te laten verblijven, dit door middel van zijn discretionaire bevoegdheid.[1] Het verhaal van Lili en Howick is een uitzonderlijk voorbeeld van het kinderpardon. Of, zoals Harbers zelf omschrijft: “Ik heb gekeken naar alle feiten en omstandigheden in het dossier. Dit was een unieke situatie en een beslissing die ik niet lichtvaardig heb genomen”. Na afloop van deze bijzondere zaak, werd er medegedeeld - ondanks de vraag naar een ruimer pardon -  dat er niks verandert aan het kinderpardon zoals dat in 2013 in het leven is geroepen.

 

Het kinderpardon

Op 1 februari 2013 kwam er een zogenaamde overgangsregeling die het verblijf van langdurig verblijvende kinderen reguleert. Deze regeling wordt het kinderpardon genoemd. Om aan deze regeling te voldoen moet er aan een aantal vereisten worden voldaan. Dit omvat o.a. ‘Het kind (en zijn gezinsleden) moet gedurende die tijd ten minste vijf jaar in Nederland hebben verbleven’ en ‘Het kind (of zijn gezinsleden) moet ten minste vijf jaar voor het bereiken van de meerderjarigheid in Nederland een asielverzoek hebben ingediend’. Drie maanden later, kwam er een definitieve regeling tot stand, waarin een extra vereiste is opgenomen, namelijk dat er ‘mee moet worden gewerkt aan het vertrek’.[2]

 

Het probleem

De regeling op zichzelf is niet een probleem. Het probleem zit hem in wat anders. Slechts 5% van de beroepen op de regeling wordt namelijk in werking gebracht. Zo volgt uit een uitspraak van Defence of the Children[3] dat het zelfs wordt afgeraden door de raadsman om een beroep te doen op deze regeling. Het is een eindeloze put. Volgens de immigratie- en naturalisatiedienst (IND) zijn er een aantal redenen voor afwijzing: “In de praktijk zijn de meest gehanteerde redenen om aanvragen af te wijzen het feit dat er niet is meegewerkt aan de vertrekplicht na een eerdere afwijzing, er door of voor hemzelf geen asiel is aangevraagd (tenminste vijf jaar voor de 18e verjaardag), of dat hij niet aannemelijk kan maken wie hij is”, aldus de IND[4].

 

De huidige situatie

Na dagen heeft de coalitie - VVD, CDA, D66 en ChristenUnie - op 29 januari een akkoord weten te bereiken wat betreft de regeling. Volgens het akkoord dat dinsdagavond tot stand is gekomen, mag het gros van de kinderen toch in Nederland verblijven, mits zij onder het kinderpardon vallen en voldoen aan de vereisten. In de praktijk betekent dit dat het gaat om een aantal van ongeveer 700 kinderen. Deze 700 kinderen kunnen in zekere zin in Nederland blijven, mits zij niet de eerdere uitzetting hebben tegengewerkt.[5]

 

Licht aan het einde van de tunnel

De achterliggende gedachte van het bereikte akkoord leunt op het idee dat hij in de toekomst niet meer nodig is. Is er dan licht aan het einde van de tunnel? Op te maken valt dat het akkoord van de coalitie in ieder geval een stap in de goede richting is voor de 700 asielkinderen die (misschien), door dit akkoord, toch wél in Nederland kunnen verblijven.[1] [2] 

 

 

[1] Jelmer Visser, ‘Hoe verliep de voorbije 10 jaar voor Lili en Howick?’, Metro nieuws, 8 september 2018 via: metronieuws.nl

Afbeelding: : ‘Crisissfeer rondom kinderpardon, waar gaat het om?’, via: NOS.nl

[2]Kinderpardon’, Immigratie- en naturalisatiedienst onder Ministerie van Justitie en Veiligheid, via: ind.nl (zoek op ‘Kinderpardon’)

Marc Dullaert, ‘Het kinderpardon’, de Kinderombudsman, via: kinderombudsman.nl  (zoek op ‘het kinderpardon’)

[3] Een internationaal opererende organisatie die opkomt voor de rechten van kinderen. Via: defenceforchildren.nl

[4]Kinderpardon’, Immigratie- en naturalisatiedienst onder Ministerie van Justitie en Veiligheid, via: ind.nl (zoek op ‘Kinderpardon’)

[5] Mark Lievisse Adriaanse & Barbara Rijlaarsdam, ‘Coalitie doorbreekt impasse rondom het kinderpardon’, NRC, 29 januari 2019, via: nrc.nl

NysinghNautaDutilhDirkzwagerHVG Law LLPHouthoffDLA PiperVan Doorne
v
Inloggenclose